ENVELLECER. LEI DE VIDA.
AO PÉ DO FARELO ENVELLECER, LEI DE VIDA. Envellecer é sentir que ímonos facendo invisible lentamente, case que sen decatarnos molestamos a todos, en tolos lugares e a todas horas. Os vellos resultan molestos e inservibles porque dan traballo e produce repeluz. Envellecer é estar e sentirse sempre e a todas horas cansado sen saber a razón nin o motivo. Ter consciencia das túas limitacións físicas e mentais e da fraxilidade dos teus recordos pasados, decatarse que xa non es aquel que sempre fuches e que non recoñeces no espello abafado do baño cando te miras nel. Envellecer é camiñar sobre o fío da navalla de perderte para sempre no baleiro da nada, ou aínda peor deixar de ser, para tan so vexetar nun curruncho esquecido dalgunha residencia, asilos mortuorios onde agardar polo final. A nosa vellez empeza a ser unha realidade tralo instante seguinte no que descobres cos teus soños, aqueles de sempre e sempre incumpridos, convertéronse nunha delicada porcelana chinesa coa que adornar u...
