sábado, 20 de noviembre de 2010

INIMIGO INTIMO....





Piso a terra escura e avarenta
que garda para si o cheiro das
tumbas abertas sen flores
dos que non son, e xa non existen,
borroso recordo, tan so
sons no vento.
Piso a terra reseca en sangue viva
como un tesouro no tempo
no que floto etéreo e sen alento
buscando unha saída.
Piso a terra xorda e cega
que non sabe de dores, ni de bágoas
e promesas incumpridas
nin de feridas nas almas dos traidores
que fuxidos, e sen nome
alumean lume fatuo nas areas
dos desertos na que estoupan cada día .
Piso a terra curtida en mil amores
de suspiros e lóstregos amigos
servidume do po destes camiños
nos que sen sombra vagamos so,
como inimigos do seu
na procura dun destino.
Morte doce, terra estéril e baldía,
inimigo intimo.
Publicar un comentario