Hoxe vou a utilizar o tòpico tipico tan manido de UNHA IMAXE VALE MAIS QUE CEN PALABRAS, a realidade que un se queda sen elas ante o feitizo do outono. Hoxe collin a bici e fixen unha das miñas siadas, non mais de trinta kms. proque tampouco dou para mais, pero paga a pena pola belleza e agarimo con que a naturaleza nos trata e regala por este lares do interior do Pais.
O dito, unha imaxe, nesta caso varias iaxes valen mil palabras.....OUTONO DE CORES E AGARIMOS.
4 comentarios:
Buen otoño tienes. Me quedo con la telaraña.
Un abrazo.
Pues ya sabes......el qyue le roba a un ladròn tiene cien años de perdon,...¡con la cantidad de fotos que te tengo robadas.....ya estarias nmàs que perdonado...
Gracias maesrtroviniendo de ti, es todo un cumplido.
Non hai nada máis bonito que camiñar por un bosque de castaños.
Si co hai...... sentarse a escoitar o rumor do silencio, as palabras do vento, os lamentos dos carballos, o marmurio da agua que escapa buscando o refuxio do rio ....A vida a seguir, en un instante.
Publicar un comentario en la entrada